Bretagne – schoonheid en mysterie

Bretagne – Breizh

Ar Mor – Ar Goat

Ar Mor in het oude Bretoens betekent ‘land van de zee’ en Ar Goat noemde ze het heuvelachtige binnenland.

Als we Bretagne zien op de kaart, zien we een grote landtong geheel omgeven door de zee en oceaan. Deze zeeën komen we steeds tegen als we door Bretagne reizen, met grillige kusten, vele eilandjes en zeker door de vele rivieren die diep uitgesneden uitmonden in zee . Een trip door Bretagne kunnen we ook Tro Breiz noemen. Een oude pelgrimstocht van een 600 km via de zeven belangrijkste kathedralen van Bretagne. Deze trip kunnen we vanuit elke kathedraal vertrekken, hier starten we in Dol De Bretagne, daarna Saint-Malo, Saint-Brieuc, Trégiuer, Saint-Pol de Léon, Quimper, Vannes en tenslotte Nantes.

Deze trip breiden we echter ook uit met de omgeving, natuur en cultuur van en rond deze steden.

We verlaten Normandië dat ten oosten van Bretagne ligt en een eerste probleem en discussiepunt dat we ontdekken is de Mont-Saint-Michel. Zijn we nu nog in Normandië of in Bretagne? Verschillende theoriëen ondersteunen beide versies.

Mont-Saint-Michel

Dol-de-Bretagne

De eerste van de zeven kathedralen die we gaan bezoeken op onze trip Tro Breiz  ligt in Dol-de-Bretagne. Deze stad was vroeger de religieuze hoofdstad van Bretagne. Samson van Dol stichtte in 560 een klooster en werd de eerste bisschop van Dol-de-Bretagne. Naar hem werd de huidige kathedraal genoemd Cathédrale de Saint Samson.

De eerste kathedraal romaans, gebouwd in de 6de eeuw, was de zetel van de bisschop van Bretagne.

In 1203 werd de romaanse kathedraal verbrand door John Lackland de koning van Engeland. In 1230 werd dan de bouw van de huidige gotisch kathedraal gestart. In de volgende eeuwen werden de torens gebouwd en de kapellen. Uiteindelijk werd de kathedraal compleet in de 19de eeuw.

In tegenstelling tot wat dikwijls gedacht wordt is Dol-de-Bretagne geen stad maar een gemeente, ondanks de vroegere titel van bisschoppelijke stad. Buiten de Samsonkathedraal in een mooie gotische stijlmet een prachtig glasraam uit de 13de eeuw, onderscheiden we de Grand Rue des Stuarts met houten gevels, het museum Le CathedralOscope en de Promenade des Douves.

Perros Guirec

Perros-Guirec is een gemeente in het Franse departement Côtes-d’Armor, in de regio Bretagne. De plaats maakt deel uit van het arrondissement Lannion. Op 15 augustus worden elk jaar hier de “Pardons“, religieuze processies gehouden. Ook worden er Fest-Noz-feesten georganiseerd met de nodige Bretonse klederdrachten.

De oppervlakte van Perros-Guirec bedraagt 14,2 km². Tot het grondgebied van de gemeente hoort ook de eilandengroep Les Sept Îles, een belangrijk vogelreservaat. De rotskust is van roze graniet, de Côte de Granit Rose, en is via diverse wandelpaden, waaronder de GR34, te bezoeken. Bron: Wikipedia

Gelegen in de gemeente Perros-Guirec, in de Côtes-d’Armor, geeft de vuurtoren van Ploumanac’h de toegang tot de pas aan die leidt naar de gelijknamige haven. Monument volledig in roze graniet, het is oorspronkelijk gebouwd in 1860. Het werd tijdens de Tweede Wereldoorlog door de Duitsers vernietigd en in 1946 volledig opnieuw opgebouwd.

Côte de Granit Rose

Gerlesquin

Guerlesquin is gelegen aan de ingang van het Armorica Regionaal Natuurpark en de uitlopers van de Monts d’Arree. Het dorp heeft een rijk bouwkundig erfgoed van mooie kwaliteit.

Guerlesquin ontstond in het midden van de 11e eeuw in de buurt van een feodale heuvel, deze werd gebouwd tussen 1040 en 1056 door Even Gwen aan de oevers van de Guic.

De motte werd in 1080 vernietigd en vervangen door een kasteel gebouwd door de Charruels. Deze familie was aanwezig bij de Eerste Kruistocht en de Successieoorlogen (1341-1365).

l’Eglise Saint-Thénénan:
Het westelijke portaal en de klokkentoren erboven dateren uit 1520. De klokkentoren heeft een opengewerkte klokkentoren, omgeven door een galerij met daarboven een overstek en twee steunberen, en een traptorentje met daarop een korte torenspits. De rest van de kerk werd in 1858-1859 herbouwd.

L’Aven

Honderd jaar oude tonijnboten van het eiland Groix, imposante kreeftenboten met wuivende rompen… Deze verouderde boten bevolken nog steeds de kusten van Bretagne. Spookschepen vast in de modder, begroeid met onkruid en algen. Ze vegeteren, versteend door jodium en de getijden. Natuurlijk vielen degenen die het meest blootgesteld waren uiteen. Maar Bretagne is vol van deze geheime plekjes, bevorderlijk voor verlatenheid: vergeten baaien, gefragmenteerde estuaria. Mysterieuze toevluchtsoorden voorgesteld en vervolgens onthuld door het eb.

Le Moulin à Marée du Henan

De getijdenmolen (15e eeuw) werkt dankzij de eb en vloed van de rivier die onderhevig is aan de getijden en vormt een historisch monument van grote schoonheid.
Het is in 2013 gerestaureerd en de wielen werken bij eb.

Enkele tientallen meters verderop staat de molenaarswoning. Het was toegankelijk via een buitentrap, waarbij de kelder was gereserveerd voor de tarwesilo.

Fougères: eeuwenoude kasteelstad in Bretagne

Tegen het einde van de tiende eeuw begon men op deze plek met de bouw van een kasteel. Toen was het nog een eenvoudig houten bouwwerk op een uitstekende rots, met een moerasgebied eromheen. Later werd het uitgebreid met stenen muren en torens. Tot aan de zestiende eeuw groeide Fougères uit tot een strategische plek, zo aan de rand van Bretagne. Gaandeweg verloor het de verdedigende rol, en nam het belang van de stad af. Wel bleef het een rol van betekenis spelen op het gebied van handel en productie. Zo werd er onder meer tin verwerkt in Fougères.

Vandaag de dag is er in de stad nog veel dat herinnert aan het lange verleden. Veel is ook nog in opmerkelijk goede staat. Waar je niet omheen kunt is het grote kasteel aan de westkant van de stad. Het hoofdgebouw van het kasteel is grotendeels verwoest, maar de torens en de muren liggen er nog prachtig en indrukwekkend bij. Je kunt het kasteel bezoeken en door de meeste van de torens lopen, maar door er simpelweg omheen en langs te lopen krijg je er ook al een goed beeld van. Wat je in elk geval niet mag missen is het eten van een crêpe of galette op het plein voor het kasteel, om het echte Bretonse gevoel te beleven.

Aan het kasteel vast vind je ook de Porte Notre-Dame, een van de oude stadspoorten. Net buiten deze poort uit de 15e eeuw ligt de oude wijk Saint-Sulpice, met pittoreske straatjes en huizen. Loop je vanaf daar naar het zuidoosten, naar de Église Saint-Léonard, dan kom je door een in terrassen opgebouwde Jardin public, vanwaar je een mooi uitzicht hebt over de omgeving. In het hoger gelegen stadsgedeelte zijn allerlei leuke winkeltjes en pleintjes, en waan je je in een compleet andere stad.

Josselin

In het hart van de Morbihan ligt een mooie, duizend jaar oude “kleine Stad met karakter” die geschiedenis en natuur perfect combineert.

Josselin, ook wel “Village Etape” en “Ville Fleurie” genoemd, is een onmisbaar juweeltje voor iedereen die op elke straathoek op zoek is naar charme.

Tréguier – Jeux de miroirs

Het is het verhaal van een ontmoeting tussen een hedendaags werk en een openbare ruimte, weerspiegeld in de zeewiervormige sculptuur van Guillaume Castel. Deze, genaamd “Nori”, werd in juni op de Place du Martray in Tréguier gebouwd, na een bestelling van de stad bij de kunstenaar uit Plouégat-Guérand (29). Het stuk daarentegen heeft één kant van cortenstaal met een roestige patina, terwijl de andere kant van gepolijst roestvrij staal is, wat onverwachte effecten van spiegels biedt. Met zijn 650 kg, zijn drie meter hoog en zijn vier meter overspanning is het werk indrukwekkend en maakt het nu deel uit van het erfgoed van Tréguier.