Paddenstoelen en zwammen in Meerdaalwoud
Karbolchampignon
Hoed halfbolvormig tot gewelfd of uitgespreid, Ø 5-15 cm, glad, wit, bij kneuzing sterk chroomgeel verkleurend.
Lamellen wit of roze tot grijsbruin.
Steel 5-15 x 1-2 cm, wit, met een witte ring en een verdikte basis. Vlees wit, chroomgeel verkleurend in de steelvoet. Smaak onaangenaam. Geurt naar karbol.
Giftig.
Voorkomen
Op de grond in (jonge) loofbossen, parken en plantsoenen op voedselrijke, kalkhoudende bodem.
Saprofiet.
Beschrijving
Hoed ei- tot klokvormig, Ø 2-5 cm, 5-15 cm hoog, wit, met een licht geelbruin, glad centrum en grote, vezelige, witte tot geligbruine schubben en een inscheurende, vervloeiende rand.
Lamellen wit of roze tot zwart.
Steel 10-20 x 1-3 cm, wit tot crème, met een beweegbare, smalle, witte ring. Vlees wit. Smaak mild. Geur zwak, aangenaam.
Eetbaar.
Voorkomen
Op pas omgewerkte, voedselrijke grond op dijken, akkers, in gazons, weilanden, wegbermen, parken en bosranden. Vaak in groepen. Zomer-herfst.
Saprofiet.
Wollige bundelzwam
De hoed is 5-20 cm in doorsnee, lichtgrijs tot geelbruin met vezelig wollige schubben die buiten de rand uitsteken, het hoedoppervlak is opvallend droog.
De steel is 5-10 X 1.5 -2 cm, met ringzone
Verwarring met andere soorten ligt niet erg voor de hand. Deze soort is goed herkenbaar door zijn voorkomen op populieren, zijn droge hoed, vezelig-wollige schubben, kleur, geur en bittere smaak
De porseleinzwam (Oudemansiella mucida, synoniem: Collybia mucida) is een witte tot ivoorkleurige plaatjeszwam waarvan de hoed bedekt is met een slijmlaag. De 3-10 cm brede hoed is in de jeugd bolvormig, later convex. De witte lamellen zijn dik en staan uiteen. De witte of lichtgrijze steel is slank met bovenaan een ring die aan de bovenkant geribbeld is. Ook het vlees is wit en heeft geur noch smaak. De sporen zijn wit. eestal wordt de porseleinzwam aangetroffen van augustus tot november op takken en stammen van beuken, minder vaak op eiken.
Foto: Warandedreef Meerdaalwoud
De zwavelzwam is een parasitaire zwam die onder andere op eiken groeit. Het is een helder gele tot baksteenrode zwam, die met name oude eikenbomen aanvalt in de zomer en vroege herfst.
Vindplaats: Mollendaalbos Blanden – Weertsedreef
De prachtvlamhoed (Gymnopilus junonius, synoniem: Gymnopilus spectabilis) is een paddenstoel uit de familie Strophariaceae. Prachtvlamhoeden smaken enorm bitter (maar niet alle mensen kunnen dit proeven en zijn giftig.
Bron: Wikipedia
Bron: Wikipedia
Uiterlijk: De parelstuifzwam is 3-8 cm hoog en heeft de vorm van een omgekeerde peer. De witte kleur verandert geleidelijk aan naar bruin. De hoed en de bovenkant van de steel zijn met dicht opeenstaande wratten bezet (resten van het gescheurde velum), die gemakkelijk kunnen worden weggewreven. Het vlees is bij jonge exemplaren wit, later verkleurend van geel naar olijfbruin. Het vlees wordt omgevormd tot sporen die dan ook olijfbruin zijn.
n de jeugd is de parelstuifzwam eetbaar. Hij ruikt naar radijs en smaakt zacht.
Beschrijving
Hoed gewelfd tot uitgespreid bultig, Ø 3-8 cm, glad, kaneel- tot oranjebruin, bij opdrogen tweekleurig, met een bleek centrum en een gestreepte rand.
Lamellen bleek tot kaneelbruin.
Steel 3-8 cm x 5-9 mm, met een gladde, gelige steeltop en met wittige schubben op een donkere ondergrond onder de vliezige, bruine ring en met een zwartbruine basis. Vlees wittig-bruinig. Smaak wat bitter, radijsachtig. Geur aangenaam, zoetig.
Eetbaar.
Voorkomen
In bundels op stobben en stronken van loofhout (eik, els, berk, wilg). Zomer-herfst.
Saprofiet.
Bron: soortenbank.nl
Beschrijving[bewerken]
Het vruchtlichaam heeft een harde korst, is concentrisch gegroefd en gezoneerd, 5-15 cm groot, langer dan breed en tot 3 cm dik. De lichtbruine tot donkere bovenzijde is vaak bultig. Er is een dikke of scherpe wit gekleurde groeirand. De onderzijde met fijne buisjes is roomwit tot okerkleurig.
Bron: Wikipedia
Naamgeving[bewerken]
De echte tonderzwam heeft zijn naam deels te danken aan het feit dat zijn vlees vaak wordt gebruikt voor het vervaardigen van tondel. In de 17e eeuw werd dit licht ontvlambare materiaal, dat werd gebruikt voor het laten smeulen van vuur, ‘tonder’ genoemd. In 1691 introduceerde de Nederlandse taalkundige William Sewel in zijn boek A Large Dictionary of English-Dutch het Nederlandse woord ‘tondel‘, zoals dat tegenwoordig gewoonlijk wordt gebruikt. Om onderscheid te maken met andere paddenstoelen die worden gebruikt om tondel te maken, zoals de dikrandtonderzwam (Ganoderma adspersum) en de platte tonderzwam (Ganoderma applanatum), wordt het voorvoegsel ‘echte’ gebruikt.[1]
Ook de wetenschappelijke naam refereert aan tondel. De geslachtsnaam Fomes is Latijn voor ‘tondel’[2] en de soortnaam fomentarius is afgeleid van het Latijnse fomentum, wat vertaald kan worden met ‘warm houden’.[3]
Bron: Wikipedia
In de jeugd is de 5-15 cm hoge hoed van de geschubde inktzwam ei- tot klokvormig, wit met een lichtbruin, glad centrum en bedekt met grote, omgekrulde schubben. De hoed scheurt later vanaf de rand in en vervloeit tot zwart. De holle steel is 10-20 cm hoog met een lage, beweegbare, vrij snel afvallende ring. De lamellen zijn wit in de jeugd, later vanaf de rand verkleurend via roze naar zwart.
Paddestoelen en zwammen – Arboretum Heverlee
Beschrijving
< 1cm: loep
Sporangia dicht opeengedrongen, zittend, in 1 tot meer dan 5 cm brede groepen, ongesteeld, cylindisch of knotsvormig, Ø 0,3 mm, tot 5 mm hoog, bleek- tot donkerbruin of rood- tot purperbruin. Plasmodium oranje, roze of vermiljoen, vaak in roze tot roze-oranje, aardbei-achtige plasmodiumklompjes.
Voorkomen
Op dood hout van loof- en naaldbomen.
Bron: Soortenbank.nl
De Peervormige stuifzwam wordt van augustus tot november aangetroffen. De zwam groeit in groepen op vermolmde stronken, houtresten op humusrijke grond in loofbossen en ook op kegels van naaldbomen.
De peervormige stuifzwam is jong eetbaar zolang het vlees wit is. Wanneer het binnenste bruin geworden is: niet meer gebruiken.
Bron: Wikipedia
In nazomer of herfst brengt de zwam een vruchtlichaam voort, dat eenjarig is. Deze tot 30 cm. brede paddenstoel bestaat uit een waaier- tot trechtervormige hoed, meestal op een excentrisch geplaatste steel. De witte sporen zitten in buisjes onder in de hoed. Deze hoed is aanvankelijk fluwelig geel. Binnen enkele weken, als de paddenstoel volgroeid is, wordt de hoed kleverig van een uitgescheiden harsachtige substantie en wordt de kleur donkerder, tot zwart, aanvankelijk nog met zwavelkleurige rand. Uiteindelijk wordt het vruchtlichaam hard en geheel zwart.
De dennenvoetzwam is inheems in grote delen van Eurazië en Noord-Amerika. In Nederland en België komt hij algemeen voor in naaldbos op de zandgronden
Bron: Wikipedia
De reuzenchampignon (Agaricus augustus) is een schimmel uit de stam der steeltjeszwammen. Het relatief grote vruchtlichaam is een eetbare paddenstoel en komt voor in een groot aantal biotopen, waaronder loof- en naaldbossen.
Waaierkorstzwam
Waaierkorstzwam (Stereum subtomentosum) is een schimmel uit de familie Stereaceae. Hij leeft saprotroof op loofhout op rijke zandgronden. Hij komt voor in verschillende soorten lucht- of bodemvochtige loof- en gemengde bossen, die rijk zijn aan basen en voedingsstoffen. Hij komt voor op loofhouttakken en -stammen. Hij heeft een waardplantvoorkeur voor els (Alnus), maar hij groeit ook op beuk (Fagus sylvatica), berk (Betula), Carpinus en esdoorn (Acer).
Eikhaas
Een eikhaas is een in de natuur voorkomende houtzwam, ook bekend als Maitake (Japans voor “dansende paddenstoel”), die groeit aan de voet van levende eikenbomen. Het is een grijs-bruinachtige paddenstoel met een weelderige, waaierachtige vorm die uit meerdere overlappende hoeden bestaat. Eikhaas heeft een aromatische, aardse smaak en wordt veel gebruikt in de Japanse keuken voor gerechten zoals risotto, stoofschotels of gebakken in olie.
Kastanjeboleet
De kastanjeboleet (Imleria badia) is een eetbare paddenstoel uit de familie Boletaceae. Hij leeft in ectomycorrhiza op humus met verschillende bomen. Hij is een algemeen voorkomende soort in naald– en loofbossen. Hij komt al voor in juni/juli vooral in vochtige zomers. Het hoogseizoen is echter van half september tot laat in de herfst in november, voordat de vorst intreedt.
Bron Wikipedia
Paddenstoelen en zwammen in het Domein van Solvay
De vliegenzwam[1] (Amanita muscaria) is een opvallende paddenstoel, die algemeen voorkomt in de lage landen. Het eten ervan kan leiden tot vergiftigingsverschijnselen, maar de ernst hiervan valt meestal mee.
Voorkomen
Vliegenzwammen groeien veelal in loofbossen, in nauwe associatie (symbiose) met berk, tamme kastanje, eik, beuk, ook wel met den en spar. Ze vormen een ectomycorrhiza, wat betekent dat het mycelium niet binnendringt in de wortels van de boom, maar de haarwortels aan de buitenkant omgeeft.
Grasduinen door mijn fotografie 
Knap werk Ivo !!!!!!!!!!!
dank je Eddy